اوصاف آن حضرت در قرآن عبارت است از:
1 . «رحمة للعالمين»: پيامبر نسبت به همه جهانيان رحمت بود . (انبياء ، 107)
2 . «شاهد»: پيامبر اسلام هم شاهد بر اعمال امت است و هم شاهد و گواه بر انبياى پيشين . (احزاب ، 45)
3 . «مبشر»: پيامبر ، بشارت دهنده نيكوكاران به پاداش بى پايان پروردگار ، به سلامت و سعادت جاودان و به پيروزى و موفقيت پرافتخار است . (احزاب ، 45)
4 . «نذير»: پيامبر اسلام ، انذار دهنده كافران و منافقان از عذاب دردناك الهى ، از خسارت تمام سرمايه هاى وجودى و از سقوط در دامان بدبختى در دنيا و آخرت است . (احزاب ، 45)
5 . «سراج منير»: پيامبر ، مشعل نور افشان است; معجزات و دلايل روشن ، نشانه هاى صدق دعوت اوست; او چراغ روشنى است كه خودش گواه خويش است; تاريكى ها را مى زدايد و چشم ها و دل ها را به سوى خود متوجه مى كند . (احزاب ، 46)
6 . «شدت ارتباط پيامبر با مردم»: به تحقيق پيامبرى از خودتان براى تان آمد . (توبه ، 128)
7 . «رئوف و رحيم بودن نسبت به مؤمنان»: با مؤمنان رئوف و رحيم است . (توبه ، 128)
و . . .
