آیاتی از قرآن کریم که درشان مولا نازل شده
سلطان سرير لامکان
(صغير اصفهاني)
شاهي که به اسرار جهان دانا بود
از رتبه به کل ما سوا مولا بود
شب ها به خرابه ها ز روي شفقت
همدم به جذاميان نابينا بود
***
داني ز چه عيد باستان مي خندد
بر روي جهانيان جهان مي خندد
بنشست علي جاي نبي در نوروز
زين مژده زمين و آسمان مي خندد
***
در خم غدير کز خداي ازلي
رفت آن همه تأکيد به تعيين ولي
داني چه نتيجه کشف شد از اسلام
مقصود علي بود و تولاّي علي
سلطان سرير لامکان است علي
مولا و امير انس و جان است علي
آگه ز علوم کن فکان شير خدا
ممدوح همه خلق جهان است علي
***
اي سّر خفي نور جلي ادرکني
سّر صمد لم يزلي ادرکني
مولاي فقيران شه مردان الغوث
يا پير دخيل يا علي ادرکني
***
اي شير خدا شاه ولايت مددي
اي بحر ِسخا کان ِعنايت مددي
در وادي بي کفايتي حيرانم
اي صاحب رتبه کفايت مددي
***
يا شاه نجف ببين من حيران را
محروم مران ز درگهت مهمان را
اي شاه تو ميزبان خوان فلکي
اطعام کن اين گداي سرگردان را
حقا که علي بود بحق مظهر ذات
زيرا که ز حق ظاهر ازو گشت صفات
چون ذات و صفات عين يکديگر شد
اظهار صفات، ذات را کرد اثبات
***
هر کس زمحبّان شهنشاه ولي است
ز اصحاب يمين به حکم برهان جلي است
باشد علي و يمين مطابق به عدد
اصحاب يمين محقّق احباب علي است
***
در مخزن لايموت و دُر دانه علي است
در کون و مکان امير فرزانه علي است
در کعبه ظهور کرد تا بر همه کس
معلوم شود که صاحب خانه علي است
در کعبه و در کنشت موجود علي است
عالم همه طالبنند و مقصود علي است
نيک ار نگري حقيقت اشيا را
ز آئينه کاينات مشهود علي است
***
من ديده به احسان علي دارم و بس
سر در خط فرمان علي دارم و بس
هر کس زده دست خود به دامان کسي
من دست به دامان علي دارم و بس
